Groetjes Aart

Aart’s Stemadvies

Rotterdam 7 juni 2010

Lieve Rotterdammertjes,

één kilo goud kost vandaag 33.000 euro maar als je in alle haast moet vluchten is het te zwaar om met je mee te sjouwen, hè, dat weten jullie toch. Op dat moment raak je het aan de straatstenen niet meer kwijt en keldert de prijs massaal. Zelf zoek ik meer het geestelijke goud en heb mezelf als taak gesteld dit geluk met jullie te delen. Daar jullie over het algemeen alleen maar geïnteresseerd zijn in zoveel mogelijk drugs, drank en wijven ( sorry dames ) is het voor de ware wijze duidelijk dat ik het niet makkelijk heb in de stank en de herrie van onze rauwe stad. Vol liefde voor jullie sta ik hier in de troep en de modder het vuile en zware werk te doen maar het vreet wel aan mijn goede gezondheid en het eindje begon even een beetje in zicht te komen.

Wees gerust. Geen zinnig mens zal zich over mij ooit één seconde zorgen hoeven te maken daar onkruid niet vergaat en ik uit ervaring weet waar mijn grenzen liggen. Gelukkig wordt er uit een bepaalde wereld goed voor mij gezorgd anders had het ook helemaal geen zin om aan dit onmogelijke werk te beginnen. Buiten dat zou ik zonder hun hulp nu allang dood en begraven zijn. Vergeten en vergaan.

Hogere machten vonden dat ik toe was aan een weekje rust en rust vindt ik altijd in mijn geliefde Thule. Daar in het hoge noorden – over de uiterste grens heen – is men geheel vrij van alle zorgen des levens. Na een aangename reis zat ik al snel tussen de woudreuzen in de stilte van mijn blokhut te genieten van de vrije natuur. ’s Ochtends stapte ik zo uit mijn leger het bos in en begon de dag met lange wandelingen waarbij het vrolijk gefluit der vogeltjes mijn enige metgezel was.

’s Middags waren er lange fietstochten op mijn oude barrel die me over de kale duinen en woeste vlaktes bracht waar oneindige vergezichten mijn blik verruimde. Na een simpele doch voedzame maaltijd werd er ’s avonds weer door het bos gewandeld. Stil zittende op een bankje kwamen bij het vallen van de schemering zonder enige angst voor mij de reeën bij de vennen drinken. Alleen de schoonheid van het hemelse paradijs zal deze vredige taferelen nog kunnen overstijgen.

Zo bracht ik mijn dagen door mijmerend over de verdere gang van zaken in verband met de actie van 6 juni. D-Day moest natuurlijk niet onopgemerkt voorbijgaan en zoals jullie weten had ik mijn pijlen deze keer gericht op de gerechtelijke macht. Bij het nuttigen van een verkoelende versnapering onder de linde bij het café bekeek ik elke dag even schuins naar het TV journaal. Om het verloop van de verkiezingen te volgen had ik daar meer dan genoeg aan. Meer contact met de grote boze wereld had ik niet. De belangrijkste vragen bleken geen één keer aan de orde te komen en hoe nu verder was een open vraag geworden. Maar ik was zo tot rust gekomen dat er eigenlijk niets meer in me omging. Ik was stil geworden, één geworden, de grenzen tussen mij, deze wereld en de anderen vervaagden.

Lieve Rotterdammertjes, jullie weten dat er magiërs zijn die naar willekeur verkiezen hun ogen te sluiten en met hun hoger zelf mee te reizen en daar – zowel binnen als buiten de tijd ruimte – naar eigen wil en keuze te weten hoe het de wereld vergaat. Mij is dat vermogen niet gegeven. Het kleine beetje dat ik weet is slechts dat wat de goden mij sporadisch aan kennis en wijsheid schenken. Alleen door het goed observeren wil ik nog wel eens tot enige zinnige inzichten komen en vaak voor het slapen gaan overdenk ik de dingen van de dag en ’s ochtend bij het ontwaken heb ik het dan weer allemaal een beetje op een rijtje.

Niet alles was automatisch rozengeur en maneschijn. Twee plagen bleken hier op het eerste oog de natuur te teisteren. Ten eerste de droogte van de afgelopen jaren die de vitaliteit van de dennen en de sparren had aangetast. Vooral de onderste takken waren kaler en donkerder dan andere jaren en de vele rupsen die de eikenbomen kaal vraten maakte mij ook minder vrolijk.

Wat men hier zelden ziet is weggeworpen troep maar waar de goden mij nu naartoe hadden geleid was een oud blikje met de tekst ‘Monster Energy.’ Dit gaf de naargeestigheid van de kale takken nog ‘n extra zwartgallige dimensie. Mij verbaasde het dat in deze rust en vrede, deze schoonheid – die ook waarheid is – dit symbool van het kwaad toch weer op mijn pad kwam. Veel tijd en aandacht besteedde ik er niet aan daar ik er deze keer echt geen zin in had. Gun mij ook eens wat vakantie. Zodoende zocht ik bij het vallen van de nacht mijn leger op en sliep de slaap der onschuldigen.

Bij het ochtendgloren tussen slapen en waken zweefde ik in mijn dromen nog even tussen hemel en aarde en de beelden die uit mijn onderbewuste opborrelden waren dagelijkse kost zonder enige noemenswaardige inhoud. Plots buiten alles om zag ik een beeld – helderder en duidelijker dan van een foto of een film – van een nog jonge vrouw met een bol gezicht en lang krullend haar aan beide zijden wat zich in mijn geheugen vastzette. ‘Wat nu weer?’ dacht ik. Hoe ik mijn geheugen ook aftastte, ik had geen enkele herinnering of herkenning aan of met deze jonge vrouw. Zonder het te vergeten liet ik de gedachten los en ging over tot de orde van de dag. ’s Middags bij mijn versnapering onder de linde bekeek ik met een half oog de dagelijkse ellende op het TV journaal en had ik de schok van herkenning: Stefany Flores. Ik had dit meisje al gezien voordat het nieuws van deze moord wereldkundig werd! Bizar! Behoorlijk onder de indruk fietste ik op mijn oude barrel het bos in om eens een goed gesprek met mijn God te hebben. Nu is mijn contact met God intiemer en persoonlijker dan dat ik met de meeste mensen heb maar niet altijd even hartelijk. Hij heeft me uiteindelijk al heel wat dingen geflikt waar ik minder blij mee ben maar wat moet ik? Hij is God! Ik niet! Mijn vraag was wel, ‘Wat heb ik hiermee te maken? Kan je me nu niet eens gewoon met rust laten?’ Enig helder en direct antwoord kreeg ik niet maar na verloop van tijd kwam de inspiratie en het begrip van mijn ‘betrokkenheid’ bij deze moord en de betekenis van het beeld wat ik bij het ontwaken had doorgekregen.

Lieve Rotterdammertjes, had ik jullie niet opgeroepen voor de actie van 6 juni waar het thema was het falen van de gerechtelijke macht. Hoe ik me druk had lopen maken dat de hoge heren en dames rechters in hun ivoren torens eindeloos lopen te soebatten met hun flauwekul procedures en hiermee vaak meer kwaad dan goed doen. Zonder enig gêne durf ik nu – gesteund door dit door God gegeven beeld – de conclusie te trekken dat de onschuldigen, zoals Lucia de B., jarenlang vastzitten terwijl ze de echte moordenaars vrij laten rondlopen. Schande! Zonder enige gêne trek ik de conclusie dat de dood van Stefany Flores de schuld is van de Nederlandse Democratie en Rechtsstaat. Zolang deze feitelijkheden niet collectief besproken worden in het publieke domein zie ik voor mezelf geen enkelen reden om überhaupt nog te gaan stemmen. Ik wens met mijn stem dit systeem geen legitimiteit of bestaansrecht te geven. Niet in mijn naam! Zonder de persoonlijke integriteit van Jan Marijnissen of Femke Halsema in twijfel te willen trekken zaten deze twee politiekers, terwijl Lucia de B. in haar celletje zat weg te kwijnen, samen gezellig uit te buiken in de luxe van hun Tweede Kamer bankjes om daar hun eigen egootjes op te poetsen. Ook onder hun zittingen en debatten heb ik ze daar nooit over enige waarheid die vrij zal maken gehoord. Dwaalgeesten zijn het die schijnleiden. Ondanks hun goede bedoelingen instrumenten in het spel en de macht van het kwade.

Lieve Rotterdammertjes, ik weiger nog verder aan deze ziekelijke waanzin die ze democratie en rechtsstaat durven te noemen mee te doen. Ik hoop dat jullie de moed hebben om dezelfde conclusie te trekken en daar ook naar te handelen. Wonderlijk dat ik helemaal naar Thule moest – over de ultieme uiterste grens heen – om de zaken weer zo helder en duidelijk op een rijtje te krijgen. Kun je nagaan hoe snel een mens in de drukte van de stad door de waan van de dag wordt meegesleept. Waakzaam zijn en niet vergeten! Altijd blijven oppassen!

Lieve Rotterdammertjes, op een moment in je leven – zeker als je ouder wordt – kom je op een punt dat je niet alleen medelijden hebt met de slachtoffers maar ook met de daders of met onszelf dat we in zo’n absurde wereld moeten leven. Het is en blijft een bizar gekkenhuis hoe je het ook bekijkt. Gelukkig dan maar dat alles in dit ondermaanse slechts van tijdelijke en voorbijgaande aard is.

~ ‘Don’t you know this is a fools game; and justice will be done; the evil that you do will one day find you out; and you will have no place to run; you will find no place to hide!’ zingt Blaine L. Reininger op een van zijn mooie liederen. Deze wijze weet er meer van en voor Joran van der S. en Ferdy E. is het lot ondertussen vereffend en iedereen komt ooit aan de beurt.

Jullie hoeven niet jaloers of afgunstig te zijn op mensen zoals Karl Rove, Donald Rumsfeld, Dick Cheney en George W. Bush. Ook voor mensen zoals Jan Peter Blankeneinde, Piet Hein Donner, Ernst Hirst Ballin en Jaap de Hoop Scheffer zal boontje op een dag om zijn loontje komen en zal er betaald moeten worden voor de schade die ze toegebracht hebben aan de liefde en vrede in ons land. Jan Peter mag dan tijdens de verkiezingen mooie redelijke en sociale praatjes ophangen maar we hebben ondertussen zijn ware gezicht toch wel leren kennen dacht ik zo. Hij stond bijna in zijn broek te plassen toen hij in 2002 samen met Jaap bij de grote Satan in het Witte Huis mocht komen. ~ ‘Mag Japie groot man bij NATO worden, Baas?’ vroeg hij. ~ ‘Tuurlijk Jantje!’ zei George, ‘Maar jij dan wel meespelen in oorlog, hè, goed voor de handel!? ~ ‘Graag, Baas! Graag, Baas!’ De Shell heeft ondertussen wel weer mooie contractjes in Irak dat moet je deze ‘christenen’ eerlijk nageven. We vreten er allemaal van uit de grote ruif van de roofridders van de VOC. Dat is ook weer waar!

Gaan jullie weer stemmen, lieve Rotterdammertjes? Nou, welterusten dan! ~ ‘The evil that you do will one day find you out….

Groetjes Aart

‘t Catzhuis (new)

Dikwijls ziet men dat de zotten

Met de wijze lieden spotten

Maar wie zich naar wijsheid stelt

Laat de gekken ongekweld.

Jacob Cats

Kerstavond 2011

Lieve Rotterdammertjes,

een kind van God gaat natuurlijk als een zonnetje door het leven maar dan moet hij wel zijn grote muil houden en niet de strijd met Satan zoeken. Nu ik zelf met één been in het graf sta heb ik niet veel meer te verliezen en kan ik vrijuit spreken. Ik vertrouw erop in vrede te sterven en veilig thuis te komen. Niet voor iedereen ligt dit zo simpel. In mei is het alweer tien jaar geleden dat Fortuyn door Satan werd vermoord. Dat we nu een islamitische ‘Boerkameister’ hebben is niet zomaar een bizarre speling van het lot maar het spotzieke werk van dezelfde duistere macht. Aboutaleb zelf is een prima man maar dat de oude getrouwen van ‘Leefbaar’ zich na al hun harde werken door dit feit tot in het diepst van hun reet vernederd voelen is begrijpelijk. Als ik dan Abou en Balkenende als een paar domme bluffertjes in een stoere patserbak ‘gezellig’ samen een stukje door mijn stad zie rijden weet ik wel hoe het zit. Brutaal zwerft het kwaad door de wereld en het schaamt zich voor niks. Er is enige moed voor nodig om deze waarheid in al zijn gruwel onder ogen te komen maar wij allen hier op aarde zijn nu eenmaal in de macht van Satan en hij loopt gewoon wat met ons te dollen. Zeker in de politiek. Let maar op.

Het simpele feit dat Wouter Bos précies op de verjaardag van Fortuyn de stekker uit het laatste kabinet Balkenende trok werd die avond door alle betrokken partijen volledig over het hoofd gezien terwijl zo’n vuig teken natuurlijk nooit genegeerd kan worden. Daar is het echt een beetje té toevallig voor. Het achterliggende idee om het kabinet te laten vallen zodat na nieuwe verkiezingen nu een fatsoenlijk man als Cohen moeiteloos het Catzhuis binnen zou wandelen was misschien leuk bedacht maar buiten de waard gerekend. Dat uiteindelijk Wilders met de winst ervan aan de haal zou gaan én niet onze geliefde socialist had niemand van te voren ingeschat. Arme spindoktertjes! Satan is niet alleen een moordenaar maar ook nog eens een grappenmaker. Vergis je daar niet in!

Met de moord op Fortuyn had Satan ons goed te pakken. Het voorspel was ook niet mis te verstaan. De socialisten hadden bijna het gehele land aan de islamieten weggeven en de Hollanders waren het zat om zich vreemdeling in eigen land te moeten voelen. De linkse kerk bleef zichzelf bevlekken en sloot de ogen voor de werkelijke stand van zaken. Gewone mensen die hun stem verhieven werden voor rotte vis uitgemaakt en als racisten weggezet. Fortuyn doorbrak de ban waarin deze zwijgende meerderheid gevangen zat en trok de gehele stinkende beerput open. Satan wist er wel raad mee. Haat werd gezaaid, tegenstellingen uitgespeeld, het land tot op het bot verdeeld en de boel op scherp gezet. Na de zesde mei kwam de geest die onze kale tovenaarsleerling uit de fles had getoverd pas goed op dreef. Het was een wonder Gods dat er niet nog veel meer doden vielen!

…de sociaal-islamiet Abou “Bourkameister” en de christen-fascist Balkenende mogen van Satan samen een rondje door mijn stad rijden…

De verkiezingen van 15 mei 2002 waren de meest absurde die Nederland ooit had gekend. Balkenende won en vormde samen met de liberalen en de populisten noodgedwongen een kabinet. Uitverkoren tot redder des vaderlands wandelde Jan Peter trots als een pauw het Catzhuis binnen. Was tenslotte het Catzhuis niet al in 1652 ontworpen door bouwmeester van Balckeneynde en 18 jaar lang bewoond door zijn illustere voorganger de grote Lubbers en was Ruud niet net als hij ook op 7 mei geboren! Predestinatie! Onze rentmeester Gods piste nog net niet in zijn gereformeerde broek! Niemand was er gelukkig mee. Het was kiezen tussen kwaden.

Zonder de leiding van hun ‘verlosser’ waren de populistische politici echter geheel stuurloos. Bijna een jaar lang veroorzaakten ze wegens onderling gekrakeel allerlei chaotische toestanden en al snel ontplofte het in hun lelijke gezichten. Satan was toe aan zijn volgende stap. Hij gaf Wouter Bos een grotere rol in het theater, ruilde de gesneuvelde Rosenmüller voor de mooie Femke in en hield nieuwe verkiezingen. De uitslag gaf geen duidelijkheid. Integendeel! CDA en PvdA leken tot elkaar veroordeeld maar de onderlinge haat was te groot om de patstelling te overbruggen. Pas na het ‘verraad’ van D’666 kwam er weer een kabinet en enige rust in de tent. Aan de oppervlakte dan.

Het hele zooitje kabbelde een tijdje zonder al te grote rampen verder totdat in 2004 bij schilderwerk tijdens de verbouwing de ambtswoning van ‘onze’ premier opeens in de fik vloog. Exact twee jaar na de chaotische verkiezingen van 2002! Ook op 15 mei! Overduidelijk weer demonenwerk! Hadden de schilders teveel vluchtige en brandbare stoffen gebruikt om de vloer mee te reinigen. Was men vergeten het waakvlammetje van de open haard te doven! Ontploften spontaan de tinnefdampen! Brand, rook en grote paniek in het Catzhuis. Ik dacht, ‘Hé, bizar! Opletten!’ en ja hoor, was er een andere ‘Aart’ bij omgekomen! Gestikt in de rook. Godverdomme zeg! Dat zijn minder leuke momenten! Ik ben ook maar een mens. Aarts collega tijdens de brand – Mohammed – was nog net met de schrik vrijgekomen. ~ ‘Dat moet je allemaal niet zo op jezelf betrekken,’ zeggen ze me dan. Ja! Ja! Waarom dan geen Klaas of Dirk of Jan of desnoods een Joep, nee, een andere Aart weer! Om dat ‘geintje’ niet te doorzien moet je wel heel veel stront in je ogen hebben. Maar waar duidde het op? Mohammed..?? Verkiezingen..?? Ik kon de rode draad er niet in vinden.

Voor Satan zijn er redenen genoeg om mij het leven zuur te willen maken. Wie loopt er hier te zingen als een lijster? Wie probeert er nog te redden wat er te redden valt? Wie is er hier niet bang voor de waarheid? En wie moet er hier van Satan zijn grote muil houden? Het offeren in de oudheid was niet zomaar een kwestie van bijgeloof. Zoenoffers moesten als smeermiddel tussen hemel en aarde dienen. Pas nadat God Zelf Zijn Zoon had geofferd is er aan die onzin een eind gekomen. Als ik niet beschermd zou worden door Zijn Kracht was ik ook allang de pijp uit! Ik klaag niet maar het is wel angstig en eenzaam. Niemand die je gelooft of begrijpt en – als mens – een beetje steunt. Jezus weet daar alles van.

Een paar maanden later op 2 november kwam er een soort van antwoord. Voor een gezond en zindelijk denkend mens is het niet te doen om zich in te leven in de geest van Satan maar soms gebied de logica. De dag dat George W. Bush moest worden herkozen openden ’s ochtends alle Amerikaanse journaals met het nieuws dat een nazaat van Vincent van Gogh – de grote Hollandse meester – in Amsterdam midden op straat op hoogst bizarre wijze ritueel was afgeslacht door Mohammed dé Islamiet. Op weg naar het werk van zijn fiets geschoten en wreed afgemaakt door een sadist die graag voor Allah als martelaar wilde sterven. Terreur! Niet alleen ons lieve onschuldige landje speelde hier een hoofdrol in. De beelden gingen de wereld over. De aanslagen op Bali en Madrid lagen nog vers in het geheugen. Mohammed en verkiezingen. Satans poppen waren weer aan het dansen geslagen. Bush overwinning werd een monsterzege! Man, man, wat een drama.

Zelfs ik heb toen maar besloten een tijdje mijn grote muil over dé islam te houden. ~ ‘Ik jouw doodmaak!’ hoorde je wat teveel in die dagen. Ik heb de moord op van Gogh letterlijk – Satan kennende – als dreigement naar mij toe ervaren! Slechts als onderdeeltje in het grotere geheel hoor. Enfin, ik was niet de enige die in die dagen beter op zijn tellen ging passen. De humor waarmee westerlingen hun vrijheid tegen het ‘ware’ geloof verdedigden had weer een ernstige knauw gekregen. Ooit hadden we de christenen met spot en hoon klein gekregen maar dit was een ander spel. Salman Rusdie en Hirshi Ali leefden uit zelfbehoud nog steeds ondergronds. Hier waren krachten werkzaam waar een normaal en verstandig mens niet langer tegenop kon boksen. Dat ‘gelovige’ mensen in naam van God geweld durven te plegen is echt onbegrijpelijk. In mijn Godsbeeld is het onmogelijk om dit als de wil van God te zien. Waar is de barmhartigheid, de genade, de vergeving? In wat soort wereld leven dit soort misvormde wezens. De doodswens van de kamikazepiloot was voor de westerling al onnavolgbaar. De schrik zat er goed in. Alleen Hans Teeuwen had nog de moed om zich te laten pijpen door die wijven van Halal én die zijn later weer neergestort – 2 van de 3 dan – in dat aardappelveld naast Schiphol met een vliegtuig van Turkisch Airlines. Kiele kiele er nog net levend uit gekomen. Negen anderen helaas niet. Foutje bedankt in de hoogtemeter. Zeg niet dat het niet waar is. Eng hoor!

Vroeger als er weer eens een vliegtuig uit de lucht was gevallen kwam de heer Baksteen – luchtvaart deskundige – ons op TV over de noodlottige ramp bijpraten. Zo waren Karl Popper en zijn vrouw niet alleen beide geboren op de 17de van de maand maar ook overleden. De natuurkundige Wolfgang Pauli was zijn leven lang bang voor het getal 137, wordt ziek, wordt naar het ziekenhuis gebracht en sterft dan in kamer 137. Duizend en één van dit soort voorbeeldjes tover ik zo uit mijn hoge hoed. Het zijn dit soort kleine feitjes die op de achtergrond altijd aanwezig zijn en duiden op het bestaan van krachten die voor de menselijk logica niet makkelijk te begrijpen zijn. Iedereen die eerlijk is kan in zijn eigen leven ook dit soort voorbeeldjes aanwijzen. Zelfs doorgestudeerde intellectuelen zoals Dick Swaab – volk dat dit soort ‘toeval’ graag ontkent – komen, zoals in Zomergasten was te zien, niet om rode brandweerwagentjes heen. Oscar slaat zijn trom! Je hersenen zitten nu eenmaal niet in je hoofd. Dat is in ieder geval zeker.

Aan welke geestelijke ziekte Theo nou precies leed laat ik voor het gemak nu even in het midden maar dit lot had hij nu ook weer niet verdiend. Echt kwaadaardig was hij nooit en te nimmer. Meer een sociopaat dan een psychopaat. Ook mij had deze vette pafzak met zijn maffe gestekel vaak aan het lachen gekregen. Soms scoorde hij nog een puntje ook. Zijn woorden, ~ ‘dat als die achterlijke islamieten zich zo graag aan een middeleeuwse God willen onderwerpen ze beter op het platteland bij de moeder van Jan Peter Balkenende in zo’n dom vies christelijk dorp konden gaan wonen in plaats van hier in de stad de sfeer te komen verzieken.’ waren me uit het hart gegrepen. Nou, nou, nou, wat een bloedbad was dat ‘het’ christendom. Kruistochten, vierendelen, brandstapels, slavenhandel! Nu pikken sommige islamieten die achterlijkheid ook niet meer. Gelukkig steeds minder zelfs. In het oosten spreken sommige moedige imams zich ook al bewust uit tegen geweld. Het duurt alleen zo lang! Ik zie die moslima’s zomers voorlopig nog geen leuke korte rokjes dragen. Toch zonde van hun jeugd?

Theo was verslaafd aan de spanning van het ruzie zoeken en had er een sport van gemaakt zo veel mogelijk mensen tegen zich in het harnas te jagen. Hij vond pas rust als hij iemand kon kwetsen of beledigen. Dat hij niet helemaal spoorde begreep hij zelf ook wel en hij had genoeg zelfspot om zichzelf de dorpsgek te noemen. Als nazaat van de grote schilder, met van huis uit genoeg geld om ongestoord en straffeloos zijn gang te kunnen gaan, moet die uitgedijde aardappelvreter ook het gevoel hebben gehad dat hij ver boven de wet stond. Tot nu toe was hij overal mee weggekomen. Maar wie maakt de wet? Dat hij net als Fortuyn gewoon een speelbal van Satan was – eerlijk is eerlijk – was hij zich helaas op geen enkele wijze bewust. Verre van dat zelfs! Echt onbegrijpelijk! Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik het fascinerend – zeg maar fascistinerend – vond om te zien hoe ze zich lieten bespelen! Satan doet eigenlijk alles open en bloot. Alsof hij er trots op is. Je hoeft alleen maar goed te kijken! Man, man, wat een theater! Goethe en Shakespeare wisten wel waar Abraham de mosterd haalde en laat ik de eenzaamheid van Reve niet vergeten! Maar goed dat er een God is.

Met grote regelmaat kwam Theo die jaren op TV. Op een dag had Theo zijn grote domme muil weer eens opengetrokken met als doel die dag zoveel mogelijk islamieten te beledigen en begon lachend zijn eigen graf te graven. Volledig onbewust van het grotere en meer demonisch plan stak hij vrolijk van wal. Als voorbeeld om dé islam zwart te kunnen maken begon hij te klagen over het feit dat zijn zoontje Lieuwe – toen een jaar of acht – niet bij zijn Turkse schoolvriendje thuis mocht komen spelen omdat Lieuwe volgens de moeder van het vriendje een ‘onreine’ Hollander was. Als blanke Hollander begrijp je inderdaad helemaal niets van dat soort ‘islamitische’ uitspraken. Zeker omdat vele islamieten na elf september hun pasgeboren zoontjes trots Osama gingen noemen had je ook weinig zin om het te wíllen begrijpen. De Hollanders waren boos en hadden geen zin meer in het gemeut en lieten dat duidelijk merken. Ik was ze ook zat. De islamieten vonden dan – vooral de hoofddoekjes – dat er ‘vies’ naar ze werd gekeken. Op TV werd er al over burgeroorlog gesproken. Dat was de tijdgeest. Nu gaat dat langzaamaan ietsjes beter. Of vergis ik me?

Toen in die dagen eens – nog voor Theo’s dood – aan de Amsterdamse wethouder Aboutaleb op verwijtende toon de vraag werd voorgelegd, ~ ‘Waarom Hollandse kinderen niet bij islamitische kinderen thuis welkom waren?’ en Aboe van zich afbeet met, ~ ‘Misschien schamen de ouders zich voor hun armoede!’ viel bij mij het kwartje en dacht, ‘Verdomd, dat is het, joh!’ Je moest er niet meteen teveel theologisch kwaad achter zoeken. Overleven zonder geld in een vijandige omgeving is vaak nog een hele klus. Eer en trots kunnen dan zomaar opspelen. Onbekend maakt onbemind. Zeker als je de cultuur niet kent en de taal niet spreekt blijf je al snel als vreemden langs elkaar heen lopen. De oplettende luisteraar begreep op dat moment ook dat Abou niet alleen het hart op de goede plaats had maar ook de geestelijke spankracht bezat om door de verwarring heen te kijken en min of meer staande te blijven in de heftige stormen die ons geliefde landje teisteren. Of ben ik nu te redelijk?

Zo bezien is het niet vreemd dat toen deze regent hier tegen de wil van ‘Leefbaar’ in door Den Haag als ‘Boerkameister’ in Rotterdam moest worden aangesteld Jules Deelder het als ‘n echte heer zo voor Aboe heeft opgenomen. ‘Liever een linkse islamiet dan een rechtse populist als Opstelten of Verdonk,’ moet hij gedacht hebben, ‘Straks gaan ze de speed nog verbieden! Je moet zelf ook nog een beetje kunnen leven!’ Deelder moet als nachtburgemeester natuurlijk ook geweten hebben wat voor gemeens Fortuyn allemaal in die darkrooms uitspookte en daar minder prettige kantjes van ‘de Goddelijke verlosser’ hebben gezien. De media zwijgen er liever over maar zo iemand had in het Catzhuis echt niet gekund. Dat is een publiek geheim.

Politiek gaat uiteindelijk over het beschermen van de zwakkere in de samenleving en niet over het opjagen van minderheden. In grote delen van de stad zijn wij trouwens nu al in de minderheid. Ik ben geen held dus eigenbelang speelt ook een rol. Zelf vind ik het ook heel erg dat, na al die moeite die we gedaan hebben om van de terreur van dat christendom af te komen, we nu weer opnieuw moeten beginnen. Laten we hopen dat we niet dezelfde bizarre en macabere toestanden krijgen als in 40-45. De Arabische lente zou zomaar een winter kunnen worden. Als Satan zijn zin krijgt dan gaat dat zeker gebeuren. We zijn er nog niet klaar mee. De economische crisis komt er nu ook nog grootschalig overheen. Het ergste moet nog komen!

Dat er na zijn dood nooit meer een film van Theo is uitgezonden zegt genoeg over zijn kwaliteiten als filmmaker maar als ‘provocateur superieur’ heeft hij wel voor veel erg leuke tv momenten gezorgd. Net als Theo ben ik zelf ook uit 1957. De generatie van de verwende kinderen. Zo goed als wij het hebben gehad zal het nooit en te nimmer ooit nog worden. Als reactie op 40-45 was er echt iets moois tot stand gebracht. Dat dat proces nu ten einde is gekomen is echt de grootste ramp ter wereld. Mensen als Theo voelden aan dat wij ten onder gingen. Met enige schaamte geef ik toe dat mijn ouders – net als Theo’s ouders – vanaf de oprichting al lid van de VVD waren. Gelukkig ook van het Humanistisch Verbond, de VPRO, Vrij Nederland én principieel tegen de doodstraf. De staat mocht nooit en te nimmer weer zoveel macht krijgen dat ze over leven en dood konden beslissen. Dat viel onder waakzaam zijn en niet vergeten. Anders dan zo’n slecht mens als Ivo Opstelten – deze wolf in schaapskleren – bestond deze naoorlogse generatie uit echte liberalen in hart en nieren. Trouw aan hun afkomst. Als kind waren wij met die ideeën bezield.

Men sprak over zichzelf ook liever als ‘libertair’ dan als ‘liberaal’ waarmee een subtiel onderscheid tussen meer verheven geestelijke zaken en het ordinaire materiële van Wiegel en de middenstanders werd aangeduid. Men deed ook niet aan bekrompen ‘normen en waarden’ zoals de christenen ons vandaag in hun armoe willen opdringen maar hielden zich aan een meer verheven ‘ethiek en moraal’ in de traditie van de verlichting en koesterde zodoende bepaalde onwrikbare principes. Het idee om überhaupt samen te werken met zulke dwaze figuren als Wilders of Verhagen zou in dit milieu gelijk als volslagen immoreel zijn weggelachen. Dat zou het feest van een echte democratie onwaardig zijn geweest. Ik kan me ondanks alles ook niet voorstellen dat zowel Fortuyn als van Gogh met deze gedoogconstructie vrede zouden hebben gehad. Zij streefden toch op zijn minst een hoger goed na dan deze platvloerse en armzalige afspiegeling van het ware. Of ben ik weer naïef?

Met de wereld gaat het echt niet goed. Men zal het toch met mij eens zijn dát Bush de grootste ramp is die Amerika ooit heeft getroffen! Al die controle maatregel in het verlengde van de terreur zijn natuurlijk het werk van Satan. Eén van de redenen waarom Satan op 11 september die aanslagen in New York pleegde was om een nieuwe politiestaat in te kunnen voeren. Daarom moest hij in die dagen ook een ‘echte’ christen als president hebben. Hij heeft ons daarmee weer aardig onder de knoet. Slavernij is altijd zijn werk geweest. Ook wij zijn daarvoor niet langer immuun.

Extreem rechts is zeer kwaadaardig bezig. Laatst begonnen ze alweer over het opnieuw invoeren van de dienstplicht. Dat Donner zonder enig democratisch proces nu onderkoning van Nederland wordt is nog schandaliger. Dat dit kabinet nu de ouders hun bijstand wil afnemen als de nog thuiswonende kinderen gaan werken is absoluut ziekelijk en misdadig. De ware geest van het liberalisme onwaardig. Waar blijft de vrije ontplooiing van het individu? Doen Opstelten en consorten soms nu vast het vuile werk voor het geval Wilders straks premier wordt? Is vrede dan nog mogelijk? Satan is uiterst slim. Slimmer dan ons. Rutte zelf mag dan een beminnelijke gladjakker zijn: hij is slecht een schakel in de ketting naar het volgende stadium van ontbinding. Luister goed naar mij als ik zeg dat het geweldsmonopolie van de staat geen geboorterecht is maar iets dat steeds opnieuw verdiend moet worden. Het draagvlak daarvoor moet men niet verspillen. Enig lichtpuntje is dat het CDA nu is gedecimeerd. Of is dat tijdelijk?

Wiens schuld het is dat wij nu met die Wilders en zijn fratsen opgescheept zitten is de hamvraag. Wat mij betreft begint de ellende bij de PvdA. Door op zo’n absurde manier tolerant te zijn naar de uiterst conservatieve krachten waartoe de islam van nature behoort zijn de gewone mensen weggejaagd en weggevlucht. Het is wonderbaarlijk en tegelijkertijd zeer pijnlijk om te zien hoe Satan Allah en dé islam heeft gebruikt om het socialisme van binnenuit te vernietigen. Links staat nu met lege handen aan de zijlijn. Waar het is fout gegaan zal de geschiedenis over moeten oordelen maar zeker is dat de zaak is verloren. Door het uiteenvallen van de samenleving staan we aan de vooravond van steeds grotere rampen. Hoe het balletje gaat rollen durf ik niet te voorspellen maar stel je voor wat er in Egypte zou gebeuren als door omstandigheden geen voedsel meer naar het land wordt gebracht. Of als de ‘lente’ in China ook uitbreekt en miljoenen mensen aan het volksverhuizen slaan. Vul het maar in. Geloof mij dat wij dan ook niet ongeschonden uit de strijd zullen komen. Of ben ik nu weer te somber?

Katrina was niet zomaar een storm maar de samengebalde woede van een wanhopige wereld! Veroorzaakt door de kracht van de menselijke geest. Helaas werd Texas – Bushland – net gemist! Wat voor wonderen zouden er gebeuren als we leren deze kracht bewust te gebruiken. Eerst zullen we helaas de komende decennia moeten afrekenen met de opstanding van Satan in het vlees. Spoedig zal hij – of zij natuurlijk – zich openbaren. Ik gok op Frankrijk. Zo’n 50 jaar zal hij ondertussen zijn en de oude boeken voorspellen dat zelfs de uitverkorenen door hem zullen worden verleidt. We staan aan de vooravond van extreem zware tijden. Satan vecht voor zijn leven en zijn strijd zal in ons bloed eindigen. Ik raad iedereen aan dit goed tot zich door te laten dringen en te beseffen dat er ook nog een God is die Liefde heet. Zonder deze God vaart nu eenmaal niemand wel. Dat men het even weet!

Het is handig om te begrijpen dat overgave en onderwerping twee totaal verschillende zaken zijn. Een boeddhist zou het toewijding noemen. God te kennen van aangezicht tot aangezicht is als een alles verzengend liefdesvuur. Zich over te geven aan deze Liefde is een grote diepe onpeilbare vreugde! Als God wilt dat jij Hem kent dan openbaart Hij Zich aan je in al Zijn Majesteit. Dat is dan wel even schrikken. Als je een zwak hart hebt vrees dan voor je rikketik. Op het moment dat je door Hem uit deze zwaartekracht wordt getrokken kun je alles vergeten wat je tot nu toe dacht te weten. Dat er tussen leven en dood dan geen wezenlijk verschil meer is is zeer bevrijdend. Het lagere is allemaal maya en illusie. Bidden doet men daarna niet meer slaafs op zijn knietjes of als een hondje op een matje maar met een geheel gevulde ziel en met een vurig verlangend hart. Als men dan dat slaperige gevoel weet te weerstaan dat over je komt dan zweef je boven jezelf uit en komt de ware geest ook echt ergens. Wat een zalig genot is het dan om al die schitterende engelen in hun mooiste gewaden voor De Troon Van God te zien zingen! Amen! Halleluja!

….samen gezellig de afgrond in…

Lieve Rotterdammertjes,

ik weet niet hoeveel criminelen de racerij gebruiken om hun zwartgeld wit te wassen of gewoon uit te geven maar Abou zou er verstandiger aan doen in plaats van zich tijdens het feesten als een dom bluffertje door de satanist Balkenende in een opgevoerde Duitse patserbak door míjn stad rond te laten rijden er eens goed over na te denken wanneer straks tijdens de crisis steeds grotere groepen mensen wegens hun schulden uit hun huizen worden gezet of hij dan de kant van God of Satan kiest. Voor de mens of voor de macht. Voor onze ‘Boerkameister’ is het zinvoller om eens na te denken over de vraag waarom Satan zo nodig een andere Aart in het Catzhuis moest vermoorden? Was dat om hem te intimideren of om mij te intimideren? Het is geen kattepis! Zeker niet voor het slachtoffer.

Als ik in de matrix ga dan zie ik dat – hoewel fragiel – Aboe’s lot nog niet is beslist. Tijdens de eindstrijd zal de vrije wil van de mens steeds meer worden ingeperkt maar er blijft altijd een punt waarop men ‘ja’ of ‘nee’ kan zeggen. Het zal voor de macht straks onmogelijk zijn om zonder geweld de ‘wetten’ van de ‘rechtsstaat’ te kunnen handhaven. Daar zal Satan wel voor zorgen. In Griekenland en Spanje is het al zover. De Engelsen trekken zich niet voor niets nu uit Europa terug. Daar gaan we weer! De droom is terug bij af! In dat spel moet men niet verdwalen. De werkingen van het karma zullen onverbiddelijk zijn. De Zuivere Liefde zal niet met zich laten spotten. Licht kent en ontvangt geen duisternis. Dat is al eeuwig zo. Vanaf het begin der schepping zelfs.

Theo wiens geest nu verlost van de zwaartekracht vrijelijk langs de sterren zweeft zal met verbazing naar zijn bizarre rol in dit macabere geheel hebben gekeken en achteraf niet met al zijn daden even blij zijn. Zonder de beperkingen van het fysieke lichaam kijkt men nu eenmaal verder in de geestelijke wereld dan met. Lang zal ik niet meer onder jullie zijn. Satan wil van me af. Als Abou er meer van wil weten is hij altijd welkom om eens ‘thee’ te komen drinken. Ik woon om de hoek. Op nummer 74 tegenover de kerk der laatste dagen. Wel geld meebrengen ‘Bourkameister’ want ik ben platzak.

Groetjes Aart

Note: Het aftreden van Cohen als fractie leider op maandag 20 -02 – 2012 loopt dus ook weer geheel paralel.

Steeds Moeilijker

Rotterdam 29 augustus 2010

Zat ik op vakantie dit boekje te lezen lees ik op pagina 107 “….De hand van God?” Denk,  ’Hé, nu wordt het interessant!’ Lees ik verder op pagina 109 “….volgens hunne huishouding, aert, en eigenschappen beschreven…” en precies op het moment dat ik het woord “…aert….” lees, hoor ik een felle tik tegen de ruit achter mij, kijk in naar buiten en ligt dit kleine lieve vogeltje dood op de grond. Heeft het zichzelf doodgevlogen tegen het raam. Ik zou zeggen, ~ ‘Het is raer maer waer de duvel zit bizaer in elkaer!’

“De grote strijd tussen schepping en evolutie!”

Jan Blokker  ’de Eichmann’ van de atheïstische inquisitie eindelijk overleden gelukkig. Nu hoeven mensen zoals Kees toch niet meer bang te zijn om hardop te zeggen wat ze denken en kan wellicht het wetenschappelijk denkproces eindelijk weer op een eerlijke manier op gang komen.

(foto’s overgenomen van Wikipedia)

Als Jan de ‘Eichmann’ van de ‘atheïstische inquisitie’ was dan was ‘Piet’ de ‘Himmler’ daarvan. Zijn zoon Jelle die zomergasten bij de VPRO presenteert is gelukkig al een stuk milder. Zelfs Paul Verhoeven die toch in de jaren zeventig en tachtig met grote regelmaat door ‘Himmler en Eichmann’ werd afgeslacht – gelukkig is hij toen nog op tijd naar Amerika kunnen vluchten – kon bij zijn zoon zelfs in de uitzending van 22 augustus even eerlijk en open over ‘Jesus’ praten. Voor mij dan weer jammer dat Paul echt helemaal geen klote van Jezus begrijpt. Ik vrees dat Paul te ruw en te rauw is om enige vorm van licht in zich op te kunnen nemen. Schoenmaeker hou je bij je leest!

Ruim een jaar geleden mocht Kees zijn boekje ‘De eendenman’ bij Wim komen promoten. Wat mij opviel is dat toen het even over “…de hand van God….” ging ze elkaar angstig aankeken en niet het lef hadden om dieper op de zaak in te gaan. Nu Jan en ‘Piet’ dood zijn begrijp ik niet goed waar Kees en Wim nog bang voor moeten zijn. Waarom zou serieus wetenschappelijk onderzoek moeten stoppen bij de angstige grenzen die het dogmatische atheïsme in zijn armoe de wereld van het intellect oplegt. Na de zwaartekracht van Newton heb je in de fysica toch ook Einstein en Bohr gekregen waardoor alles in een ander licht kwam te staan. Waarom is de wetenschappelijke wereld dan zo bang als het over evolutie gaat nog verder te gaan kijken dan de zeer bewonderenswaardige neus van Darwin al  lang was.

Bij het lezen van ‘De eendenman’ dringt zich de vraag op of Kees nu de reïncarnatie is van Cornelius Nozeman of van Martinus Houttuyn. Voor mezelf heb ik daar nu wel een helder beeld over. Uit de goedheid van mijn hart zou ik Kees toch wel willen waarschuwen om nu toch echt eens serieus over de dingen tussen hemel en aarde na te gaan denken. Voor mensen die weigeren in dit leven door te groeien naar een volgende fase zal het in een volgend leven alleen nog maar “Steeds Moeilijker” worden. Hoewel ik echt een bloedhekel heb aan mensen zoals Jan en ‘Piet’ weet ik dat ze het nu niet makkelijk hebben en vult mijn hart zich toch weer met een milde vorm van mededogen. Laten we hopen dat hun zonen niet dezelfde weg van pijn en verdriet hoeven te gaan!

Groetjes!

Watt’s Lost

Rotterdam 11 juni 2010

Lieve Rotterdammertjes,

er werd gedemonstreerd tegen het politie optreden van 1 mei (zie FeestBeest!) en de sluiting van poptempel Watt. SP en GroenLinks deden hun best en het personeel van Watt was er en voor de rest weer helemaal niemand!!! Duidelijke taal! Voor een beetje effect hadden er 1000 man moeten staan. De revolutie is een verloren zaak.

“Gelukkig dat er nog iemand zijn interesse toont voor de goede zaak!”

Nu had ik beloofd de foto’s op de site te zetten en bij deze dus…maar veel is het allemaal niet!

“Zeer beperkte maar verder mooie boel.”

In het debat in de raad heeft vooral Peter van Heemst zijn ware gezicht laten zien. Hij kiest de kant van de macht in plaatst van het volk en praatte de misdadige staatsterreur goed. Wat deed het verzet 40-45 toch ook altijd weer met dat soort gasten als het te bont werd? Nou, zover is het nog niet. Vergeet het verzet verder maar en zorg goed voor je zelf. Zoek een land of een plaats waar je heen kunt vluchten als het weer zover is! ‘Let it Bleed’ zou Mick Jagger zeggen. Dankzij het slapjanussen van ‘die Partij van die Afgrond’ is Wilders nu groot maar wij blijven gelukkig wel weer de grootste. 38% is weer NIET gaan stemmen! Proficiat! Ondertussen wordt er driftig door gebouwd aan de stad! En dat op een zandplaat die binnenkort gaat schuiven…!!!

“Nog 341 palen te gaan.”

Lieve Rotterdammertjes, ik vrees dat het project “Lieve Rotterdammertjes” zich een beetje in de afbouw fase begint te bewegen… helaas! Maar ja, niks nieuws onder de zon, profeten zijn nu eenmaal niet geliefd in eigen land.

Groetjes Aart

D-Day is 6 Juni!

Rotterdam 26 mei 2010

Lieve Roterdammertjes,

willen degenen die mee doen 6 juni zich in verband met de inkoop van de koffie en de broodjes zich wel bij tijds melden!?

De verkiezingen zijn begonnen maar het volk waar je weer niks over hoort, maar die toch ook echt veel schade aanrichten in de maatschappij, zijn de Officieren van Justitie en de zwartjassen met de witte onbevlekte beflappen van de  gerechtelijke machten die op de verhoginkjes onder de foto van de koningin recht over ons zitten te spreken. Zeker in het kader van het bewaken van de waarheid en de vrijheid moet er aan het dwaalrecht van dit soort lieden nu eens paal en perk worden gesteld. Deze dwaalrechters en nep-officieren zijn toch ook mensen van vlees en bloed met een naam en een gezicht, een geweten en gevoelens waar ze wel of niet naar kunnen luisteren. Ook hier zijn het de goeie en de kwaaie die goede daden of kwade zaken doen.

Het is toch walgelijk om te zien hoe deze dwazen in hun vakidioterie de belangen van onschuldigen opofferen aan hun dossier-zucht en onderlinge egostrijd. Tientallen jaren kan hun flauwekul zich voortslepen en worden zo hun slachtoffertjes langzaam tot waanzin gedreven. Wordt het niet eens tijd dat deze lieden voor de juridische misdaden die onder hun persoonlijke verantwoordelijkheid zijn gepleegd ook zelf hoofdelijk worden aangesproken voor het betalen van de schadevergoedingen die mensen zoals Lucia de B. na jarenlange illegale hechtenis bij de hoge heren van het terreursysteem als wiedergutmachung ontvangen.

Ze behoren ook het voetvolk dat voor hun de vuile klusjes doet netjes en beschaafd in toom te houden? Ter controle in en uit de gevangenissen naar de rechtbanken toe en vice versa werd Lucia door deze ‘bewakers’ gedwongen om naakt door de metaal-detectoren van de NSBeatrix te gaan. Zo is er nog veel en veel meer moreel verwerpelijk gedrag te vinden. ‘Waakzaam blijven en niet vergeten,’ lieve Rotterdammertjes, zo hebbben wij dat toch vroeger van onze papa’s en mama’s geleerd. De staat mag dan om de zoveel tijd de kleuren van de uniformen veranderen het blijven wel dezelfde soort mensen die altijd weer dezelfde dingen flikken!

Ook ‘dé rechter’ en ‘dé officier’ zijn mensen met een naam en een gezicht en ik wil weten wie dat zijn. Jullie toch ook mag ik hopen!? Laat ze nu maar eerst eens leren netjes open en bloot te zeggen hoe het allemaal werkelijk zit achter de schermen! Te leren beginnen met een klein beetje ‘Sorry!’ zeggen zou  de goegemeente toch niet misstaan. Zien we later wel hoe we de zaak eens echt goed gaan regelen! De vuilspuierij die gisteren uit de satanische muil van J.P. Blankeneinde opwalmde over het vervangen van de zachte taakstraffen tot harde dwangarbeid laat weer eens duidelijk zien hoe de machten van het kwaad hun oude posities weer proberen in te nemen. Zie hoe met dit schaamteloos populisme de lagere instincten van de mens worden bespeeld. Lau loene of slecht zou je het ook kunnen noemen. Waar zijn we? 1929? 1933? 1940?? Als Christus zou zijn gestorven aan het kruis zou Hij zich nu toch omdraaien in Zijn graf. God schaamt Zich voor dat soort kleinzielige en kleingeestige volgelingen! Not in my name!

Dat gaat toch weer niet goed zo!? Laten wij er nu voor zorgen dat ‘dat van vroeger’ straks allemaal niet weer voor niks is geweest!

Groetjes Aart

“Wat kijkt dit mannetje nou somber !?”

Flash Crash!

Rotterdam 22 mei 2010

Lieve Rotterdammertjes,

zonder het zelf te weten vertelde Han Vermeulen zondagochtend 25 april om elf uur bij Harry Mens in de stoel per ongeluk bijna de waarheid op Harry’s vraag wat de beurs zou gaan doen. Han Vermeulen zag de toekomst zeer zonnig in en zei dat de AEX zeker – eind mei begin juni – door zou stoten naar de 280 punten. ‘Hé, dat klopte niet,’ wist ik. Vrijdag was de AEX namelijk op 353 punten gesloten. Deze beursgoeroe had zich dus versproken en bedoelde te zeggen 380 punten. In de heer Vermeulens lichaamstaal zag ik even wat onzekerheid opflitsen maar hij kreeg niet meer de kans zichzelf te corrigeren. Ach, men begreep wel dat hij 380 bedoelde!

Daar ik weet dat God door de mensen heen praat spitste ik goed mijn oortjes en wist dat er wat raars zou gaan gebeuren. Ik krijg wel vaker berichten door via de televisie. Je intelligentie zit nu eenmaal niet in je hersenen maar in de wereld om je heen. Nu we hebben het geweten. Op 4 mei – de sterfdag van mijn moeder – begon het gedonder. Han’s zonnige toekomst was in geen velden of wegen meer te bekennen. Hieronder kun je zien hoe de Duvel en zijn ouwe moer het spelletje speelde. Zeg maar rustig dat halverwege de wedstrijd de spelregels even eenzijdig werden veranderd! Wel even afrekenen aan het eind van de dag graag heren! Zaken zijn zaken!

.

‘Zie het dipje aan het einde.’

.

Daar een kind van God goed kan luisteren was ik voorbereid op de absurde spelingen van het lot die de beurshandel de afgelopen weken hebben geteisterd. Vooral de zesde mei (rings a bell, Harry) waarin een handelaar per ongeluk de komma verkeert intikte op het scherm bij de Procter & Gamble (!) computers zal de speculanten nog lang heugen. Meer dan één triljoen dollar was in ‘n uurtje tijd zoek geraakt. De herstel beweging kwam net zo snel als de val. Geen normaal mens kan tegen deze waanzin op en er zijn door dit foutje vermogens verspeelt. De één is alles wat hij had in één keer kwijtgeraakt en anderen zijn dan weer helemaal volgelopen. Ook onze pensioenen en dergelijke worden op deze wijze ‘beheerd’ door de jongens van de goegemeente. Toch een zeer bizondere dag die zesde mei er gebeurd altijd wel wat!

‘Voort op de oude voet. Alsof er niks is gebeurt.’

*

Tien mei was de grootste ellende alweer geleden maar de angst zat er nog goed in. Het is niet goed voor het economisch herstel, de werkgelegenheid of de pensioenen als de geldhandel zo onrustig is. De stabiliteit van het geheel wordt hierdoor ernstig ondermijnd. Merkel en Obama hebben hun eerste nieuwe bankwetten er nu doorheen gejast en laten we hopen dat het enig effect zal hebben op het gedrag van de heren. Zeker is er nog niets. Afgelopen donderdag en vrijdag werden er al nieuwe dieptepuntjes aangetikt en men vreesde dat de AEX weer onder de 300 punten zou duiken. De handel was bizonder dun. Iedereen en alles zeer van slag. Het vertrouwen weer volkomen zoek. De bewegelijkheid van de koersen nog niet voorbij. Of we werkelijk de 280 nog gaan halen verwacht ik niet maar niets zal mij nog nu verbazen. Op een dag worden de feiten slechts geconstateerd.

Met veel plezier kijk ik op de zondagochtend altijd naar het theater van de nieuwe rijken. Voor de kleine belegger blijft het leerzaam voedsel. Zeker Contesse de Baronesse is in deze niet te versmaden maar de beste beursgoeroe die Harry als gast heeft is Geert Schaik van Beursgenoten. Vorige maand voorspelde deze Geert nog een AEX van 400 maar daar hoorde ik hem nu niet meer over. Afgelopen zondag 16 mei 2010 hielden ze wel de moed erin. Harry sprak nog eens zijn vertrouwen in het vastgoed uit en Geert zag op de zomerse dieptepuntjes al mooie koopmomentjes in het vizier komen. Stijgen de koersen dan maken we winst met de koop opties. Dalen de koersen dan maken we winst met de verkoop opties. Geert weet als de beste hoe gemeen de wereld wel niet is. Met de putjes en de  calletjes beheerst hij als een echte meester zijn vak tot in de puntjes. Hoe Harry zich er morgen 23 mei uit gaan lullen zal interessant zijn om naar te kijken. De uitzending van Pauw & Witteman waarin Willem Middelkoop zijn nieuwste boek ‘Als de euro valt!’ kwam promoten heb ik ook zeer van genoten.

Lieve Rotterdammertjes, voor mij staat er ook het één en ander op het spel. Sinds mijn moeder – Suze – is overleden ben ik actief bij de BinckBank. Daar probeer ik mijn bescheiden vermogen enigszins rendabel te houden. Dat ging goed totdat het fout ging en voor het eerst heb ik nu een brief ontvangen met de vriendelijke vraag of ik mijn tekorten aan wil zuiveren. Eerlijk gezegd begint de bodem wel een beetje in zicht te komen. Zorgen maak ik me niet want ook hierin vertrouw ik op de liefde Gods en het is wijsheid achteraf geweest dat ik 7 april gelukkig al veel van mijn handeltje heb verkocht. Vrij impulsief en zonder een duidelijke of afgewogen reden. Eerst had ik er een beetje spijt van maar nu ben ik er blij mee. De heilige geest moet toen over mij zijn gekomen. Ik verkocht mijn handeltje niet omdat ik zo slim was maar omdat ik mijn tijd vrij wilde houden voor andere zaken in het leven die het hart en de ziel meer muziek en gezelligheid geven. Feit is dat aan mijn mooi schrijverij wel hard wordt gewerkt maar nog nooit iets aan werd verdiend.

Deze hele geldhandel van mij is natuurlijk spelen met de machten van het kwaad maar de facto geen overbodige luxe. Ik moet er wel van leven. Als kind van Mercurius ben ik niet gauw bang en zijn de zenuwen getraind maar leuk is het op dit moment niet. Eerst dacht ik dat ik Satan bij zijn ballen had maar daar begin ik nu ernstig aan te twijfelen. Begrijp goed dat hij  er niks te beroert voor is om de hele wereld naar de klote te helpen enkelt en alleen om mij af te kunnen zeiken. Het spel wordt op leven en dood gespeeld. Vergis je daar niet in. Nou ja, ik ben wel het één en ander gewend en mij maakt het op mijn oude dag allemaal niet zo veel meer uit. Een kat met zeven levens komt altijd op zijn pootjes terecht en in de tussentijd heb ik weer veel geleerd.

Groetjes Aart

WarParade!

Rotterdam 15 mei 2010

Lieve Rotterdammertjes,

het is ze gelukt! Ze hebben ons weggepest. Voor ons soort mensen blijft er nog maar weinig leuks over. Van hogerhand mag de goegemeente dan van alles en nog wat verbieden dat betekend niet dat wij niet meer bestaan. Ook wij zijn hier geboren en getogen tussen het asfalt en het beton. Ik zelf precies op de brandgrens trouwens. Ook wij zullen hier genieten van ons leven. Eén keer per jaar mogen wij toch ook wel feesten in onze stad? Ze komen er nog wel achter hoe het zit. Als je ze ziet lopen zeg ze dan “Deze stad die is niet van jullie! Deze stad die is van ons!” Wat een beetje lachen erbij, hè, als je dat zegt.

Wij gaan gewoon weer opnieuw beginnen. Maak er dan wel een echte love parade van. Ooit is het straatfeesten begonnen met een paar speelse geesten die op een bakfiets een soundblaster hadden gezet en door de straten gingen fietsen, de groep die meeliep werd steeds groter en nu is het te groot geworden. Te veel drank en pillen, te veel techno en gabbertjes, te veel cowboy hoeden en rare lelijkers en te weinig spelen met kleuren, mode, humor en ander moois. Het moet weer een feest worden van de creatievelingen en andere gelukzoekers naar nieuwe wegen. Zo gaat het altijd: Als er ergens het licht gaat schijnen komt de duisternis er over heen gevallen. De duivel is altijd jaloers op God. Laten we ons daardoor kisten? Met wat die lijers verder met hun democratie en rechtsstaat doen hebben wij toch niks mee te maken. Wij zijn nog steeds vrije mensen in een vrij land. Wij zijn de ‘goeie’ hier en zij zijn de ‘kwade.’ Moet je nooit vergeten.

“…..en ga zelf ergens op een dorp wonen bij de moeder van J.P. Blankeneinde en hou daar maar de normen en waarden van Jack de Vries hoog.”

“Is dit een demonstratie? Waartegen dan? O, sorry, we dachten dat het hier vandaag feesten was. “

“Weet niet zeker of deze twee nu echt uit Rotterdam kwamen.”

“Zomercarnaval…? Dunya…? Nee…! Boe…! Wij willen dansen…!!!

“Ik was gelukkig al pleitte voordat zo over Hamas begonnen.”

“….and the hunting has just begon!”

“De onoverwinnelijke stoutmoedigen aan wie de toekomst is!”

“Roxy girls. Party time wasted to much fun.”

“Raddraaiers afvoeren en de alle anderen lekker laten feesten.” zegt Hennie van de Leefbaren.

“Wie of wat gaat dan bepalen wie of wat een raddraaier is? Satan? Die gaat misbruik van de wet maken, dat weet ik zeker! Gods water over Gods akker is de enige keuze die we hebben.”  dat is mijn antwoord.

Lieve Rotterdammertjes, zonder toestemming, vergunningen en regelgeving kunnen we elke dag opnieuw weer een kleine loveparade houden. Maak maar eens een dansje op de Binnenweg als er muziek uit een winkel schalt. Draai eens rond in een pirouetteje totdat je draaierig en duizelig bent en laat je dan veilig achterover vallen in de handen van je vrienden. Ga toch lekker spelen en feesten elk moment van de dag en de nacht overal zolang je leeft. Het einde der tijden is nabij! Nog even en de hele wereld gaat naar de klote! Geniet ervan nu het nog net kan!

Groetjes Aart

Klein Pikkie!

Rotterdam 11 mei 2010

Lieve Rotterdammertjes,,

wat me nu weer is overkomen is volledig onsamenhangend en niet met woorden te beschrijven. Ging 5 mei rond ‘n uurtje of elf gewoon een stukje fietsen nadat ik ‘FeestBeest’ op deze site had gezet. Had zelfs mijn ouwe kloffie nog aan. Is het me daar toch een drukte op de Parklaan. Bleek het ons bevrijdingsfeest te zijn maar omdat de bewaking zo streng was en er zulke lange rijen stonden dacht ik, ‘Lekker doorfietsen!’ Aan de achterkant zag ik wat vage bekende lopen en voor ik het wist werd er me een perskaart in de hand geduwd en was ik voor en achter de hekken actief in mijn rol als onbezoldigd actievoerder!

‘Deze levensgevaarlijke hooligans moesten lang wachten voordat ze de ‘low risk’ status verkregen.’

Of het daar nu wel of niet gezellig was viel te bezien. Vele mensen waren geheel geflipt dat de deo, de plu en de zelf gesmeerde broodjes aan het hek moesten worden afgegeven en zeker ook de ouwe knarren van het helden legioen waren niet happy met hun behandeling! Het was duidelijk dat er tussen de vrijheid van het bestuur en de vrijheid van het volk een behoorlijke discrepantie zat. Wellicht is het zinvol om voortaan te spreken over “hun” vrijheid en “onze” vrijheid.” ‘Hun’ hebben dus de vrijheid om ‘ons’ van alles te verbieden waarmee dus ‘de’ vrijheid maar gelijk even is mee begraven. Kunnen we volgend jaar beter ‘de’ vrijheid gaan herdenken in plaatst van ‘hem’ te vieren! Veel viel er verder niet te doen en ik denk, ‘Ik ga weer pleiten.’ Kom ik terug backstage zie ik daar de burgemeester staan. Wij op de foto.

~ ‘Eigenlijk zijn we een beetje vijanden van elkaar burgemeester.’ ~ ‘Dat spijt me! Waarom nu weer?’ Omdat u van 29 augustus 1961 bent en ik van 29 augustus 1957. Ik heb van mijn moeder geleerd dat jongere mensen netjes naar oudere mensen moeten luisteren én daar heb ik bij u nog niets van gemerkt!’ Het duurde even voordat het kwartje viel maar hij vond de grap wel geinig. De waarheid is dat als die datum geen toeval is dit feitje ook geen bijzaak is. Samen nog eens een goed gesprek te voeren – bijvoorbeeld over de orkaan ‘Katrina’ en de film ‘Terminator’  - zou voor onze stad geen overbodige luxe zijn.

Nou, ik blij dat wij er scherp opstonden. Draai ik me om zie ik Erica zitten. Nou ben ik toch al niet zo groot geschapen maar nu kreeg ik wel een heel klein pikkie! Ik schaamde me gelijk voor wat ik ’s ochtends over haar op de site in ‘FeestBeest’ had geschreven. Op TV zijn deze bobo’s voor mij slechts demonische karakters in het duivelse theater maar nu werd Erica een echt mens van vlees en bloed met een hart en een ziel en lagen de verhoudingen net weer even anders. Ondanks alles ben ik toch nog netjes opgevoed én mijn moeder heeft 50 jaar lang principieel liberaal gestemd. Het Thorbecke syndroom noemde we dat thuis. Beleefd vroeg ik Erica of ik met haar op de foto mocht. ~ ‘Maar natuurlijk!’ was het hartelijke antwoord. Ik ging naast haar zitten en zei dat ik me nu toch wel een beetje schuldig voelde omdat ik net zoveel lelijks over haar had geschreven. Zegt ze, ~ ‘Dat geeft niet hoor dan ga ik het gewoon niet lezen.’ Tja, had ik net niet genoeg ballen om even door te bijten want wie o wie had er nu dat miniatuur monument in Madurodam neergezet. Daar moeten we wel principieel in blijven.

In het echt is het een schatje hoor! Gelijk mijn excuses aangeboden voor wat ik over haar heb geschreven. Commentaar van mijn spotzieke zusje, ~ ‘Zo, samen met Erica op de foto! Nu heb jij het helemaal gemaakt in het leven!’ De relevantie van de synchroniciteit valt geheel buiten mijn zusjes denkraam. Ze is blij dat ze een broertje heeft maar alleen jammer dat ik dat ben! Daar ze het religie gen mist is ze voor het grote werk helaas niet geschikt.

De zon scheen bleekjes en men had geen tijd voor een goed gesprek. Nou ja, volgende keer dan maar weer beter. Frappant in verband met het bovennatuurlijke is wel dat ik nog nooit eerder iets over haar had geschreven en die ene keer dat ik dat dan doe kom ik haar gelijk dezelfde dag in levende lijve tegen. Alsof de Duvel er mee speelde. Zo werd een karakter uit de pers opeens een levend wezen. Een mens van vlees en bloed met een hart en een ziel. Dat moet ik wel blijven beseffen als ik slechte en gemene dingen over iemand schrijf. Goeie les voor me.

~ ‘Hé,  jij bent van dat foute TV Rijnmond!’ zeg ik. Zegt ze, ~ ‘Ik ben niet van de TV. Ik ben van de radio!’

Belangrijk schijnt het allemaal niet te zijn wat een mens dus wel of niet zegt of denkt. Echt mijn uiterste best gedaan om iedereen te beledigen en zoveel mogelijk te kwetsen en dan willen ze toch nog met me op de foto. Zelf bedoel ik het ook niet echt kwaad dus vooruit dan maar weer.

Lieve Rotterdammertjes, het echte feestje bleek aan de Paradijslaan te zijn. Maakte daar ook kennis met een leuk meisje dat Eva heette en een appelboom in de tuin had staan. Zoals dat altijd gaat werd ik gelijk voorgesteld aan haar leuke vriendje. Jammer en helaas dat hij geen Adam heette. Warm maar net weer niet goed genoeg. Klein detail dat voor mijn zusje dan weer genoeg reden is om mijn bewijsvoering af te keuren. Ondertussen verveelde ik me niet en vooral dit guppie was een gezellige dondersteen.

Opvoeden voor galg en rad geeft bij deze creaturen vaak op termijn het beste resultaat!

Ouderwets werd er gefeest. Gezelligheid kende geen tijd. Koud werd het wel een beetje maar de ondergaande zon gaf prachtig licht voor wat leuke fotootjes.

‘Sing along’ in het Ukulele paradijs.

“Wil die gozer die hier in de billen van Freulein Unter Der Linden staat te knijpen zich zoals afgesproken melden bij de bovenmeester. Het gesprek over de ‘off grid solutions’ was nog niet afgerond!”

Zie de reflectie in de ruit voor uw narcistische reporter.

De goede zaak is nog niet verloren. Het bloed van de vrijheid wordt doorgegeven aan de jeugd. We mogen dan bevrijd zijn van de mof maar daarmee is het kwaad nog niet verslagen. Met grote vreugde zie ik in die vrolijke koppies dat de vrijheid nog leeft en zolang we nog het leven hebben is er nog hoop. Wanhoop dus nooit geliefde. Immer voorwaarts en recht midden door is ons pad. Met alle liefde en steun der goden kan het niet zijn anders dan dat de overwinning aan de stoutmoedige is!

Groetjes Aart!

FeestBeest

Rotterdam 4 – 5 mei 2010

Lieve Rotterdammertjes,

gisteren heb ik het gehad over die drie meisjes die samen de Trias Politica vormen van het herdenkingscomité. Omdat ik klachten kreeg dat de tekst zo kort was heb ik nog even mijn best gedaan. Nu maar hopen dat het niet te lang is geworden!

Nu het leed van de oorlog staatsrechtelijk is ingekapseld in een werkelijk absurde setting kan ik me niet voorstellen welk doel dit hele bizarre theater zou kunnen dienen. Volgens mij worden we allemaal vreselijk in de zeik genomen. Als je deze drie personages met hun half schizofrene dwaalleren langs ziet komen zou je bijna gaan denken dat het kwaad dat toen in 40 – 45 is verslagen zich nu de herinnering hieraan heeft toegeëigend. Vrijheid heb je in vele vormen en maten en de vrijheid van de één is de vrijheid van de ander niet. Daarvoor zijn de belangen te tegenstrijdig. Uiteindelijk neemt de macht van het geld de vrijheid die haar het beste uitkomt en de rest moet braaf zijn mond houden en zich netjes gedragen. De doodstraf is inderdaad afgeschaft en we worden niet meer opgesloten in strafkampen maar dat zegt nog niks over de vele gezichten die het kwaad kan aannemen. Sinds de aanslagen in New York lijkt het toch dat het oude spel weer wordt gespeeld. Onder het mom dat het gevaarlijke tijden zijn moeten de mensen hun burgerlijke vrijheden afgeven en zich voor hun ‘eigen veiligheid’ onderwerpen aan de belangen van de staat. De staat heeft zo het excuus gevonden om de macht naar zich toe te trekken en de na de oorlog verworven vrijheden worden nu stuk voor stuk afgebroken. Wie zich daartegen verzetten worden tot vijand verheven. No nonsense en zero tolerance worden tot speerpunten in het beleid gemaakt. Tot in de puntjes heeft de macht haar stoottroepen voor deze taak uitgerust en bij elk mogelijk incident worden ze zo snel mogelijk op de onruststokers afgestuurd. Om het simpel en overzichtelijk te houden hebben ze hun soldaten alle rechten gegeven om vrijelijk en schaamteloos te keer te gaan en de bevolking alle rechten afgenomen om zich tegen het buitensporige geweld van haar soldaten te verdedigen en te beschermen. Straffeloos vieren de politiesoldaten nu hun vrijheid en maken er voor zich zelf één groot feest van.

Tijdens de 1 mei viering op de Coolsingel mochten de stoottroepen van het Oranjefascisme weer als beesten tekeer gegaan en vol vreugde hebben ze zich uitgeleefd. De zachtmoedige idealisten van de ‘Rode morgen’ mochten deze keer hun willoze slachtoffers zijn en werden met grof geweld uit elkaar geslagen. De stoottroepen van Hare Majesteits politiekorps schijnen er een sport van te maken om zoveel mogelijk eerlijke mensen tegen zich in het harnas te jagen en alle vormen van protest zo snel mogelijk de kop in te drukken. Een dom kleinzielig smoesje over de levensgevaarlijke stokken waarmee ze hun rode vlaggen en spandoeken versierd met hamer en sikkel trots hoog in de wind hielden en daarmee fier hun opwekkende leuzen aan den volke toonden werden door ‘de wet’ snel als excuus misbruikt om hun bloedhonden in vol ornaat op deze goedwillende mensen los te laten. De blauwhemden slaan toe zodra ze hun kans schoon zien. Als een roedel wolven geven ze zich wellustig aan hun lagere lusten over en je ziet ze genieten van de angst in de ogen van hun slachtoffers.

Toevallig was ik voor een boodschapje in de stad en vanuit de Aert van Nesstraat zag ik allemaal oproer voor het stadhuis. Een politieauto stond schuin op het zebrapad stil zodat het verkeer de Coolsingel niet op kon rijden, voor het stadhuis was de tram stilgezet en daarvoor stonden dan weer gepantserde politiebusjes schots en scheef op de trambaan. Ik dacht eerst dat er weer wat met het voetballen was en ik kon het niet laten om even van dichtbij te gaan kijken. Daar ik twee weken terug dankzij Daisy’s Bom al zoveel gedonder had gehad hield ik me nu wel overal gevoeglijk buiten en nam een positie in waar vandaan ik vanaf de trambaan goed zicht op het theater had. Ik merkte al snel aan de sfeer dat ik beter niet te dichtbij kon komen en vond bij de camerawagen van de politie een veilig plekje. Kwam je zelf ook niet teveel in beeld.

De massa aanwezigen bleken dus geen supporters maar communisten te zijn. Het enige dat ik van het communisme weet is dat Marx was geboren op 5 -5 1818 wat precies weer in de code van de matrix valt maar dit feit speelde bij deze ‘gelovigen’ geen enkele rol. Voor hen ging de klassenstrijd nog onverminderd door. De politiek had daar verder geen boodschap aan en had de troepen op hen afgestuurd. De harde kern – zo’n 50 man – was door zo’n 150 agenten links van het stadhuis in ‘n hoek bijeen gedreven en door megafoons werden ze gesommeerd om hun vlaggen en spandoeken op de grond te leggen en dwingend opgeroepen om zich te gaan verspreiden. De zachte kern – voornamelijk vrouwen – liepen zenuwachtig tussen alles en iedereen heen en weer en op en neer en waren erg van slag en bang voor wat er allemaal kon gebeuren.

Er stonden ondertussen meer mensen te kijken dan dat er demonstranten waren. Het werd met kleine beetjes allemaal steeds wat chaotischer en de vlam dreigde nu toch echt in de vlam te slaan. Persmuskieten die liepen te fotograferen en ander volk dat te dichtbij kwam werd dreigend met de wapenstok en de bijtgrage hondjes op afstand gehouden. De bereden brigade stelde hun paarden strategisch op. Uit de megafoon klonk steeds vaker de mededeling dat als ze zich nú niet zouden verspreiden de politie nú tot de aanval zou overgaan. De stilte voor de storm hing behoorlijk in de lucht.

Uit de harde kern druppelde op het laatst nog wat mensen met een zwakke maag door de mazen van het cordon heen naar buiten, de rest was klaar voor de strijd en daar begon het soebatten dan. Een oudere man verloor zijn zelfbeheersing en begon met zijn paraplu woedend op de oranjeklantjes in te slaan. Eerst was er nog wat heen en weer geduw en getrek totdat de eerste rake klappen vielen. Gretig grepen de Oranjeklantjes dit aan om helemaal los te gaan en lustig sloegen ze er op los en werd het voor de omstanders zaak het vege lijf te redden. Als bij donderslag stoof iedereen alle kanten op. Tegen deze Oranjeblauwe overmacht kon niemand op. De verhoudingen waren ongeveer 1 op 10 en de laatste der stoutmoedigen onder de kameraden die stand hielden gingen strijdend maar eervol ten onder. Wie nu wel of niet nog bij de demonstranten of de omstanders hoorden wisten zelfs de stillen van de politie in alle hectiek niet meer en zo werd iedereen hun prooi.

Al snel rende ik met een groepje medevluchtelingen aan de overkant van de Coolsingel en bij ‘de Slechte’ waarboven in gebouw Utrecht vroeger altijd het ingenieursbureau van mijn vader zat zochten we dekking. In een nis naast de ingang van gebouw ‘Utrecht’ hielden we ons schuil. Naast ons stond de tekst “Voor Hen Die Vielen.’ op een koperen plaat in de gevel gegraveerd. Als kind had ik hier – meestal aan de hand van mijn moeder – al vaak gestaan en oude herinneringen kwamen boven. Niet dat ik alles zelf zo bewust had meegemaakt – daar was ik te jong voor – maar ik heb later wel alle mooie verhalen gehoord.

Zo tegenover het stadhuis kantoor te houden vond mijn vader handig voor de zaken en toentertijd nam hij de wethouder nog wel eens mee voor de lunch bij ‘van Crefeld’ als er gedonder met de vergunningen waren. Konden ze rustig wat smoezen met zijn tweetjes en de zaakjes in goede banen leiden. ~ ‘Zeg, kerel, schenk nog eens bij! Ik ga nog wat smakelijks bestellen, zeg! Die Amerikaanse oestertjes hier zijn toch werkelijk verrukkelijk hoor! Worden ’s ochtend door de KLM met de nieuwste Fokkertjes speciaal ingevlogen uit Louisiana. Geweldige staat trouwens! Zou jij ook eens een kijkje moeten gaan nemen met het vrouwtje, kerel, prachtige vergezichten met wilde ongerepte natuur. Zeg ober, nog een pils en een jonge graag als het kan?’ ~ ‘Komt er direct aan, mijnheer!’

Zo zijn er informeel vele projecten tot een goed einde gebracht. Iedereen speelde naar vermogen zijn rol. De socialisten zorgden voor de vergunningen, de christenen verstrekte het geld en de liberalen voor uitvoering en ontwerp. Dat er voor iedereen het één en ander aan de strijkstok bleef hangen mag als evident worden beschouwd. De wederopbouw was geen tijd om veel vragen te stellen. In retrospectief terugkijken naar de gebeurtenissen van weleer kwam pas toen daar weer tijd voor was. De teksten zoals “Voor Hen Die Vielen” zag je later pas opduiken. In zijn vrije tijd wilde mijn vader nog wel eens een fundamentje voor zo’n monumentje tekenen. Ook onze familie, vooral die van mijn moeders kant, had het nodige meegemaakt. Zo heb ik het begrepen.

Het leek alsof nu oude tijden op de Coolsingel weer herleefde. Rond om ons namen geweld en chaos toe. Er ‘vielen’ nog meer onschuldige mensen in de strijd tegen de onderdrukker. Uit onze schuilplaats zagen we hoe aan de straatkant een jong meisje door de NSBeatrix onderuit werd geschopt, naar de grond gewerkt en met grof geweld in de boeien geslagen. In wilde paniek ging een agente bijna op haar hoofd zitten. Vriendinnetjes sloegen geschrokken hun handen voor hun gezichten en ik zag de tranen van woede en onmacht uit hun ogen lopen. Anderen demonstranten drukten ter bescherming hun kinderen strak tegen zich aan. Ze waren te geschrokken en te bang om het meisje te gaan helpen en erg van slag en in de war van al het geweld dat de staat veroorzaakte. Zonder de aanwezigheid van de terreurtroepen van de Majesteit was de demonstratie waarschijnlijk voor iedereen een gezellig dagje uit geweest.

Om nu voor de rest van ons leven Aboutaleb overal de schuld van te geven is te simpel. Dominic Schrijer en Peter van Heemst van ‘die Partij’ spelen hierin ook een kwalijke rol. Het was weer schandalig om te zien hoe bij dat foute TV Rijnmond die boefjes van ‘die Adolf’ later weer veels te gemakkelijk met hun mooie praatjes weg kwamen. Er werd door deze zogenaamde objectieve journalisten geen enkele kritische noot bij het verhaal geplaatst. Zeker bang dat de gemeenteraad ze dan weer op de subsidie gaat korten.

Hierachter moet toch nog veel en veel meer ondoorgrondelijks zitten. Wie er verder wel en niet het fijne van weten laat ik wijselijk in het midden maar laat de Oranjes niet denken dat het geweldsmonopolie van de staat hun natuurlijke geboorterecht is. Respect is iets wat je eerst moet verdienen en dus ook weer kunt verliezen. Weet wel dat zodra de eerste doden gaan vallen bij dit soort incidenten de steun van het volk snel zal verdampen. Ik wens de Oranjes verder veel succes toe met het graven van hun eigen graf. Ooit zal die verrotte troon van jullie omvallen als ‘n kaartenhuis en met alle andere oude troep achter in een vuilniswagen van de Roteb verdwijnen. Op een dag kan het allemaal snel gaan! Vergis jullie daar niet in! Bij de herdenking op de dam stonden alleen maar blanken. Hou er maar rekening mee dat de tijden zijn veranderd! De meeste oude Hollanders mogen dan nog braaf en netjes gekleed bij de monumentjes staan en met jullie mee herdenken. Er zijn ook kinderen van een andere God dan de God van jullie. De nieuwe Nederlanders herdenken dan liever eerder uitbuiting, slavenhandel en kolonialisme. Wie o wie waren dat toch die daar altijd aan deden? Niet iedereen is zo dol op jullie. Eerst die Suzuki in Apeldoorn en nu dit gedoe weer op de dam. Zie het maar als tekens aan de wand.

Onvrede, armoede en werkloosheid nemen snel toe. Teveel kleine winkeltjes staan al te lang leeg en de pandjes vaak al te koop tegen dumpprijzen. Sommige van mijn buren gaan al met de kinderen voor en achterop de fiets naar de stad omdat ze geen geld meer hebben voor de tram. Het zal nu niet lang meer duren voordat heel jullie systeem in zijn krakende voegen bezwijkt. Ik ruik de lijkenlucht van jullie morele ontbinding al opstijgen uit alle lagen van de bevolking.

Lieve Rotterdammertjes, de troonswisseling kan niet lang meer op zich laten wachten en is dit niet het moment om het land weer terug te geven aan alle lieve mensen van goede wil. Wie wil er nog langer in angst en vrees leven voor de staat en haar dienaren. Welk volk van lafbekken laat zich dag en nacht door halve zolen bekeuren.  ~ ‘Ja meneer. Dat hebben wij hier in het land democratisch met elkaar afgesproken, meneer.  Daar had u eerder aan moeten denken, meneer.  Het moet voor een stukje veiligheid, meneer.  Die regels gelden ook voor u, meneer!’  Iedereen pikt het maar alsof het normaal is geworden dat die mongolen je als debielen mogen behandelen.

Is het Hollandse volk nu dan echt een volk van laffe mietje geworden dat zich door deze domme terreur laat regeren en kleineren! Wat zijn na acht jaar Blankeneinde deze democratie en rechtsstaat ons nog waard? Niet veel meer! Is dit de regering die het land verdiend? Ik dacht het niet!

Laten we de toekomst weer teruggeven aan de jeugd! Laten we uit liefde voor hen nú handelen! Laten we nú dan ook ten ene male doorstoten tot de bron van het kwaad en daar de genadeklap toebrengen! Welke God zou zich nog met deze Oranjes verbonden voelen​? Het heilige bloed is allang uit deze ‘adel’ verdwenen. Vanaf Emma zijn slinks de bastaarden op de troon geplaatst en is het land zo zijn door God gegeven zegen ontstolen. Het geld had de macht in handen genomen. Het Huis van Oranje is toch de kop van de draak die ons nu als de lemmingen de afgrond in jagen! Laten we nú eens voor goed en altijd die kop van het terreursysteem eraf hakken en zagen voordat ze nog meer ellende en verdriet in God schepping kunnen aanrichten. Niet alleen Moeder Aarde maar ook wij trekken die verminking en vervuiling van het schone en het ware niet langer.

Ik weet dat er veel olie nodig is voor het aanmaken van het krachtvoer om de veestapels mee vet te mesten maar als je ziet hoe die techneuten van Transocean met dat olieplatform van British Petroleum in de Golf van Mexico weer een nieuwe milieuramp hebben weten te veroorzaken dan leg ik mijn cijfertjes ernaast en is mijn code van de matrix weer meer dan duidelijk. Begin met de datum. Het is allemaal zo simpel. Waar zou het Huis van Oranje in het verlengde van deze gedachte dan toe behoren? Ik wens Irene verder veel sterkte met haar oprechte zorg voor Moeder Natuur alleen jammer dat mooie praatjes nu eenmaal geen gaatjes vullen. Na de tweede wereldoorlog heeft de kring rond Juliana met Greet Hofmans nog geprobeerd het tij ten goede te keren maar het heeft helaas niet zo mogen zijn! De wereld van de prins der Nederlanden heeft het pleit toen gewonnen. De wereld van de snelle jongens en het grote geld ging onverveerd op haar oude wegen voort. Ook vandaag de dag koopt men de JSF er graag nog even bij en denkt recht te doen aan de Atlantische gedachte en goed voor de werkgelegenheid te zijn. Zelf komen ze natuurlijk niets te kort. Willems broer Friso werkte ooit nog bij Goldman Sachs. Voor de mensen met het grote geld is elke crisis een nieuwe kans om er nog rijker uit te komen. ~ ‘It takes money to make money the same. Look at the Fords didn’t they start that way.’ Ome Lou zei het al jaren voordat de muur in Berlin viel. De macht strijkt weer aan alle kanten zijn zakken vol. De Duvel en zijn ouwe moer schijten als vanouds weer op één hoop en het voetvolk ziet dankzij de crisis de deurwaarder verschijnen. Aangetekende stukken in naam der Koningin! Zijn de Oranjes met hun pafferig decorum van opgedirkt klatergoud niet het symbool geworden van de tweedeling tussen arm en rijk.

Nu het Huis van der Broek en het Huis Brinkhorst door de nieuw bloedbanden innig met de troon zijn verbonden wordt deze tweedeling ook voor de beschouwer van het intellectuele domein steeds helderder en duidelijker. Des te meer kennis deze omnivoren van het intellect tot zich nemen des te minder ze doordringen tot de waarheid. Voor de goede zaak zijn het verder hopeloze gevallen. Vaak denken ze zelf het ook nog goed te bedoelen en zo een bijdrage te kunnen leveren aan de algemene ontwikkeling van het volk. Wat vinden deze paranormaal zwakbegaafde intellectuele van D’666 zichzelf en goed onderwijs voor hun kinderen toch altijd belangrijk. Het is bijna zielig om te zien hoe ze zich in hun ijdele onschuld door de machten van het kwaad laten bespelen. Vertel je kinderen dan op zijn minst een beetje waarheid in plaats van al die leugens! Slecht karma kan later in vele levens nog lang zijn vervelende sporen nalaten! Waar zou al die ellende en naargeestigheid in onze tijd van vrede en voorspoed dan toch in Godsnaam vandaan kunnen komen? Zeg mij op welke scholen deze oude wetten van oorzaak en gevolg nog serieus worden onderwezen?

Lieve Rotterdammertjes, dit zijn de tijden waarin er gekozen moet worden aan welke kant je staat. Niet alleen de geschiedenis maar ook God en zijn engelen zullen oordelen wie er in onze tijd “de goede” of “de kwade” waren. Die zogenaamde popsterretjes die zich voor een grijpstuiver door de helicopters van het 4 – 5 mei comité van festival naar festival laten rondvliegen zouden er nog eens goed over na moeten denken voor welke misdadige propaganda doeleinden ze eigenlijk worden ingezet voordat ze hun managers de contracten laten tekenen. Daar muziek toch dé intermediair is tussen het hogere en het lagere zou je van eerlijke muzikanten meer verwachten dan slechts de zucht naar sex, drank, drugs, roem en geld.

Je bent maar één keer jong dus geniet er van maar op mijn leeftijd weet je dat als het nieuwtje er eenmaal van af is dat er in die wereld niet echt iets te zoeken of te vinden valt. In heb er genoeg mensen in ten onder zien gaan. In het proces van overmatig innemen van allerlei middeltjes hoop je wel dat er dan tenminste ervaren wordt dat er meer is tussen hemel en aarde. Daarvoor is door de hogere machten aan de jeugd de vrijheid gegeven– strak aan de hand van de nodige beschermengeltjes natuurlijk – om de grenzen van het haalbare op te zoeken zodat deze moedige jonge onderzoekertjes deze ervaringen in hun genen kunnen opslaan en er in de loop der tijd hun voordeel mee kunnen doen. Evolutieversnellers zou je dat kunnen noemen.

Kunstenaars en aanverwanten behoren de vrijheid te verdedigen en niet op immorele wijze aan de kant van de macht te staan. Als na dit betoog bij deze kinderen van de muze het kwartje dan nog niet valt dan raad ik ze aan eens een uurtje over deze materie te gaan mediteren bij het miniatuur monumentje van Loods 24 dat die drijvende vetkwab van de amorele liberalen in Madurodam heeft laten neerzetten. Het dodelijke cynisme van de Satan moet dan toch ook voor hen overduidelijk zijn. Als het gezonde verstand dan nog niet doorbreekt weet ik het ook niet meer en is het verder een verloren zaak. Ik heb mijn best gedaan.

Groetjes Aart

J’acsuze!

Voor mijn lieve moedertje, overgegaan te Appelscha op 4 mei 2007, en die nu als een engeltje over mij waakt.

Rotterdam 4 -5 mei 2010

Lieve Rotterdammertjes,

Ons belangrijkste nationaal erfgoed, de kroonprins van het Huis van Oranje, heeft pasgeleden in Den Haag het startsein gegeven voor de vrijheidstrein die kris kras door het land rijdt om ons aan de bloeddorst, moordzucht en terreur van de Duitse bezetter te herinneren en vooral de jeugd moet bijbrengen hoe waardevol en kostbaar onze vrijheid toch wel niet voor ons is. Met postbus 51 spotjes wordt het gehele volk opgeroepen samen op 4 mei eerst de gevallenen te herdenken en de volgende dag feestelijke onze herwonnen vrijheid samen te vieren.

Het geheel is verzonnen en uitgevoerd door een clubje van de rechtervleugel van de linkse kerk en betaald met subsidiegeld uit de grote pot van de staat der Nederlanden. De Trias Politica van dit comité bestaat uit Elsje de Borstlap – prominent atheïste van D’666, Erica Terpstra – die drijvende vetkwab van de amorele liberalen – die altijd zo gezellig is met de prins en zijn meisje – en nog ‘n vrouwtje van dat amorele clubje die ik verder niet zo op mijn netvlies heb. Vaag herinner ik mij iets met éne Ceteco affaire waarin haar fijne collegaatjes iets te opzichtig hun eigen zakken hadden lopen vullen en zij als politiek verantwoordelijke om de openbare eer van de goegemeente te redden werd verplicht om af te treden als commissaris van één of ander iets. Maar daar kan ik me in vergissen.

Nu wil ik dit soort volk niet vergelijken met de wrede wetteloosheid onder het fascisme en het communisme van weleer daar dat niet eerlijk zou zijn. In de Angelsaksische wereld van het grote geld speelt de wet een hoofdrol. Mensen zoals Cohen en Bolkestein hebben daar veelvuldig op gewezen. Het is daarom ook niet voor niets dat de Amerikanen de na elf september gevangen genomen islamisten strijders buiten hun landgrenzen lieten verhoren. Botsingen met hun wetten werden zodoende voorkomen. De noodzakelijke informatie om onze veiligheid te kunnen garanderen is toen voornamelijk verzameld in de kelders bij de geheime diensten van Roemenië en Egypte. Maar ook daar kan ik me in vergissen omdat ik er het fijne niet van weet.

Wel weet ik dat fascisme en communisme een éénheid waren in het machtsspel van de Satan – zoals man en vrouw ook tegenpolen zijn die men niet los van elkaar kan zien – en vraag ik me af hoe de overwinnaars van weleer eigenlijk buiten deze vergelijking zijn te houden. Waar nu precies de grenzen tussen het goede en het kwade liggen is niet altijd duidelijk. Wel kan ik me heen goed voorstellen dat de kwade machten van weleer nu de wereld van onze zogenaamde democratie en rechtsstaat hebben overgenomen om opnieuw hun spel daarmee te gaan spelen. Het lukt hem al aardig de wetten van ons land om te vormen naar zijn wil en de lessen geleerd van na de oorlog uit deze boeken te schrappen.

Zonder te oordelen over hun intenties en integriteit kan ik niet geloven dat deze meisjes van de Trias Politica zich van deze feiten bewust zijn. Ik heb zelf genoeg mee gemaakt met de wereld van het Huis van Oranjes om de Oranjes voor de rest van mijn leven te haten en daar ben ik trots op. De schellen zijn al lang geleden van mijn ogen gevallen en ik ben me goed bewust van wie in de werkelijkheid van dit leven mijn echte vijanden zijn. De wereld van de universele kosmische God van licht en liefde heeft met de wereld van de Oranjes niet veel meer te maken. Geld en macht is van een andere orde.

Lieve Rotterdammertjes, het zou mij plezieren als jullie daar nog eens goed nota van willen nemen. Ik zou graag zien dat de door God gegeven vrijheid van de mens weer een beetje door de wetten van ons land worden gedragen. De burgers moeten er op aan kunnen dat ze voor de macht van de staat niet bang hoeven te zijn. Nu de komende tijden zo naargeestig worden is dat echt niet teveel gevraagd.

Groetjes Aart